Γ. Πεπόνη
«Οι Τοίχοι ανήκουν στο Πλήθος»
Εκδόσεις - Το Ποντίκι.

Πρόκειται για μια πολλή ενδιαφέρουσα έκδοση με φωτογραφίες από συνθήματα γραμμένα στους τοίχους, κύρια του κέντρου της Αθήνας, που εντόπισε και φωτογράφησε ο δημοσιογράφος Γιώργος Πεπόνης. Για πολλά χρόνια οικονομικός συντάκτης, αποδίδει ο ίδιος, στον πρόλογο του, το ενδιαφέρον του και την ενασχόληση του με τα συνθήματα των τοίχων σε εμπειρίες από την παιδική του ηλικία στην Ήπειρο, όπου ένα από τα αγαπημένα παιχνίδια των παιδιών ήταν να χαράζουν με σουγιάδες τα ονόματα τους σε κορμούς και κλαδιά δένδρων.
Οι τοίχοι είναι ένα από τα παλαιότερα μέσα μαζικής επικοινωνίας, αν σκεφτεί κανείς ότι στην αρχαία Ελλάδα χρησιμοποιήθηκαν για την αναγραφή νόμων και αποφάσεων, ενώ σε τοίχους, σε κεντρικά σημεία της αγοράς, αναρτούσαν πίνακες , γνωστούς ως λευκώματα, όπου επίσης αναγράφονταν ανακοινώσεις, αποφάσεις, καταστάσεις κ.α. Έτσι, πριν την ανακάλυψη της μεμβράνης, του παπύρου και αργότερα του χαρτιού και της τυπογραφίας όπου τα δεδομένα στην επικοινωνία άλλαξαν ραγδαία, οι τοίχοι υπήρξαν το κυρίαρχο μέσο μαζικής επικοινωνίας.
Όμως, κανένα μέσο στο χώρο δεν μένει για πάντα κυρίαρχο. Μετά την ανακάλυψη της τυπογραφίας και την κυριαρχία του τύπου, ο τοίχος παρέμεινε εφεδρικό μέσο μαζικής επικοινωνίας. Με την ανάπτυξη δε των αστικών κέντρων, του εμπορίου και ειδικότερα την περίοδο ανάπτυξης του μονοπωλιακού καπιταλισμού, κατέστη μαζικό μέσο διαφημιστικών μηνυμάτων. Διαφημιστικές εταιρίες νοικιάζανε τοίχους σε εμφανή σημεία τους οποίους και χρησιμοποιούσαν για την προβολή διαφόρων προϊόντων. Παράλληλα, οι τοίχοι, όπως πολύ σωστά παρατηρεί

ο Γ. Πεπόνης, υπήρξαν και «...είναι τα μέσα επικοινωνίας των... αποκλεισμένων».
Στα απολυταρχικά καθεστώτα όπου τα ΜΜΕ βρίσκονται υπό αυστηρό έλεγχο, η αναγραφή συνθημάτων στους τοίχους αποτελεί πράξη ηρωική, αντιστασιακή και άκρως επικίνδυνη αφού τιμωρείται συνήθως με αυστηρότατες ποινές , από την επιτόπου εκτέλεση όπως στην κατοχή μέχρις πολυετείς καταδίκες σε φυλάκιση όπως επί χούντας. Στην εποχή μας βέβαια , στην οποία αναφέρονται τα συνθήματα που κατέγραψε ο Γ. Πεπόνης , μια από τις ομαλότερες και δημοκρατικότερες της νεότερης ιστορίας μας, πως δικαιολογείται ο τόσο μεγάλος αριθμός συνθημάτων στους τοίχους;
Οι κοινωνικά αποκλεισμένοι, που η οικονομία της ελεύθερης αγοράς και ο υπερκαταναλωτισμός δημιουργούν, πληθαίνουν και μη διαθέτοντας άλλο μέσο έκφρασης προσφεύγουν στο κλασικό αυτό μέσο επικοινωνίας για να διατρανώσουν τις απόψεις τους, να διαμαρτυρηθούν, να περάσουν τα όποια μηνύματα τους. Οι τοίχοι τους δίνουν τη δυνατότητα να συμπυκνώσουν σε συνθήματα τα μηνύματα τους. Μοιάζουν με τους πρωτοσέλιδους τίτλους των εφημερίδων που σκοπό έχουν να κεντρίσουν το ενδιαφέρον του περαστικού μπας και ενδιαφερθεί για τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα και ψαχτεί, και προβληματιστεί και τοποθετηθεί.
Ο Γ. Πεπόνης έχει καταχωρήσει τα συνθήματα σε κατηγορίες ανάλογα με το θέμα που αναφέρονται. Εξουσία, παιδεία, ναρκωτικά περιβάλλον, Τράπεζες, είναι μερικές από αυτές. Κάθε κεφάλαιο εκφράζει και κάποιες διαφορετικές από τις επικρατούσες απόψεις γύρω από τα συγκεκριμένα θέματα. Φυσικά, η άποψη ή οι απόψεις αυτές δεν είναι εκείνες των κυρίαρχων τάξεων που εκφράζουν τα ΜΜΕ, αλλά των αποκλεισμένων από αυτά ομάδων και πολλά συνήθως είναι πολύ σκληρά και ανατρεπτικά και δεν θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά. Τα συνθήματα στους τοίχους λένε την ιστορία από τη σκοπιά της αντίπερα όχθης και η καταγραφή και καταχώρηση τους στο βιβλίο του Γ. Πεπόνη μας δίνει τη δυνατότητα να την γνωρίσουμε και προσεγγίσουνε όχι αποσπασματικά και τυχαία, αλλά πιο μεθοδικά και συγκροτημένα.
Τα συνθήματα στους τοίχους δεν μένουν για πάντα. Προς τούτο φροντίζουν οι ιδιοκτήτες των ακινήτων αλλά και η φθορά του χρόνου. Έτσι, τα μηνύματα των αποκλεισμένων είναι καταδικασμένα να περάσουν στην λήθη, να χάσουν την επικοινωνιακή διάσταση του χρόνου. Αποτελούν, όμως, μέρος του κοινωνικού μας γίγνεσθαι και μέρος της ιστορίας μας. Με τη χρήση της φωτογραφίας και της τυπογραφίας, ο Γ. Πεπόνης με αυτή του την εργασία βοηθάει να μην χάσουν τα μηνύματα αυτά την ιστορική τους διάσταση, αλλά να περάσουν και στις επόμενες γενιές. Για αυτή και μόνο την λειτουργία του το βιβλίο αποκτά ιδιαίτερο επικοινωνιακό ενδιαφέρον και αξίζει της προσοχής μας.
Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος 23-05-2009.

Τον Μάη του 1936, λοιπόν, έχουμε μεγάλη εργατική αναταραχή και σε μία απεργιακή συγκέντρωση, στη Θεσσαλονίκη, ένας εργάτης πέφτει νεκρός από τα χτυπήματα της αστυνομίας. Η φωτογραφία της μάνας που θρηνεί πάνω από το άψυχο κορμί του γιού της τραβιέται από φωτορεπόρτερ που βρέθηκε στο περιστατικό και την άλλη μέρα το πρωί φιγουράρει στην πρώτη σελίδα του "Ριζοσπάστη", αλλά και άλλων αθηναϊκών εφημερίδων. Ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος, βλέποντας τη φωτογραφία στο "Ριζοσπάστη" συγκλονίζεται. Σύμφωνα με μαρτυρία του ιδίου του ποιητή, κλείνεται στη σοφίτα του, κάπου στο Νέο Κόσμο, και την άλλη μέρα έχει έτοιμα τα τέσσερα πρώτα μέρη του ποιήματος "Επιτάφιος", που ο "Ριζοσπάστης" δημοσίευσε με τον τίτλο "Μοιρολόι".

ΤΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΣΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ
ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΑΛΑΦΑΣ

O πόλεμος του 40' κι η Κατοχή βρήκαν τον Κ. Μπαλάφα στα Γιάννινα και σαν άρχισαν
ν' αναπτύσσονται τα αντιστασιακά κινήματα ΕΑΜ και ΕΔΕΣ στην Ήπειρο, ο Μπαλάφας, που συνδεόταν με φιλία με τον νεαρό τότε αγωνιστή Λέανδρο Βρανούση, προσχώρισε στις τάξεις του ΕΜΑ.

Κεντρική Πώληση: Σκιαδόπουλος - Φωτογραφικά,
Τζώρτζ 12, Πλ. Κάνιγγος, τηλ: 210-3818301

ΑΘΕΑΤΗ ΕΛΛΑΔΑ
ΗΛΙΑΣ ΜΠΟΥΡΓΙΩΤΗΣ

Όσο περνούσε ο καιρός τόσο εντονότερα ένιωθα την ανάγκη να συμμαχήσω φωτογραφικά με την Αθέατη Ελλάδα, αυτήν που αγωνιζόταν με δυσκολία να περισώσει τα ιδιαίτερα χαρακτηρισιτκά της στις αλλαγές και τις οδύνες των καιρών.
Όλο αυτό το ατελείωτο φωτογραφικό παιχνίδι δεν ήταν παρά ένα ταξίδι ζωής κι εσωτερικής αναζήτησης σε μια χώρα που έκανε να θυμηθώ το χθές και να προστρέξω στο σημείο με άλλο βλέμμα.

Εκδόσεις "ΒΙΒΛΙΟΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ", (ΦΕΙΔΙΟΥ 18 - ΑΘΗΝΑ)

Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΤΑΚΗ ΤΛΟΥΠΑ
ΤΑΚΗΣ ΤΛΟΥΠΑΣ

Όσοι έχουν ζήσει στη Θεσσαλία εκείνη την εποχή θα δούν εικόνες καθημερινής ζωής, αλλά και εικόνες που μόνο στα όνειρά μας βλέπουμε. Έτσι φωτογράφιζε ο Τάκης Τλούπας, γιατί ζούσε κι ο ίδιος σ'ένα όνειρο.
......................................................ΡΑΧΗΛ ΜΙΣΔΡΑΧΗ - ΚΑΠΟΝ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ "ΚΑΠΟΝ" (ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ)

ΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΟΡΑΣΗ
ΚΩΣΤΑΣ ΚΙΤΣΟΣ

Πολλές φορές στην ζωή παρουσιάζεται αβίαστα η ανάγκη για ανασύνταξη και ανασυγκρόντηση. Ένα προσωπικό "ξεκαθάρισμα λογαριασμών για ό,τι σε απασχολεί και σε καθορίζει. Ένας μερικός ή καθολικός απολογισμός των δραστηριοτήτων σου, σε κάποιο τομέα των προσωπικών σου ενδιαφερόντων και ασχολιών.

Εκδόσεις "UNIVERSITY STUDIO PRESS"

Εκδόσεις "ΘΥΡΑΘΕΝ", τηλ.: 2310-244609/ 241917